Als vriendelijk zijn voor jezelf niet lukt, begin ik bij een ander. Dat is makkelijker te zien.
Buiten en binnen.
Buiten staat voor effectief en efficiënt. Daar zien anderen wat je doet.
Binnen staat voor contentement. Dat voel je alleen zelf.
Binnen staat voor contentement. Dat voel je alleen zelf.
Binnen wordt geholpen door buiten. Buiten is de oefenplek, want daar is gedrag zichtbaar en kan je bijsturen. Wat je daar leert, groeit naar binnen.
Daarom trekt het stoïcisme me aan. De stoïcijnen waren ondernemers of politici. Ze deden altijd iets in de buitenwereld. De monniken die alleen met de binnenwereld bezig waren, vormen het tegenovergestelde.
Het onzichtbare zichtbaar maken is een van de principes die ik gebruik om een diagnose te doen, gedrag te verankeren of een bottleneck te vinden. Efficiënter en effectiever worden is het speelveld om de 4 lagen zichtbaar te maken.
Een concreet voorbeeld.
Wanneer ik mijn focuszone wil vinden, zit er niet alleen iets buiten mij in de weg, zoals externe afleidingen. Er zit ook iets in mezelf dat die focus ondersteunt of tegenwerkt.
De eerste fase op weg naar focus is struggle. Mijn schouders gaan omhoog, mijn kaken spannen, het werk opent niet.

Struggle is de fase die mensen overslaan. Zonder struggle geen flow. Struggle zelf is nog geen flow.
Daarna volgt release: de greep loslaten, vaak tijdens een wandeling, een douche of een ademoefening. Dan flow, en daarna recharge: slaap, voeding en sociaal contact.
Daarna volgt release: de greep loslaten, vaak tijdens een wandeling, een douche of een ademoefening. Dan flow, en daarna recharge: slaap, voeding en sociaal contact.
Wie die struggle niet kan omarmen, geraakt niet in de focuszone. Voorbij de struggle begint de focus.
Het rare is dat het niet lukt wanneer je je te hard inspant om erdoor te gaan. Wanneer je het te graag wil, komt het niet.
Ook als je alle enablers inzet (er zijn er 18, uit het boek The Art of Impossible van Steven Kotler), is er geen garantie.
Ook als je alle enablers inzet (er zijn er 18, uit het boek The Art of Impossible van Steven Kotler), is er geen garantie.
Dit merk ik aan mijn lijf. De struggle voor de focuszone heeft een effect op de drie onderste lagen. Op je state. Op je sentiment. En op de story in je hoofd.
Leren omarmen wat op je bord geduwd wordt, is een grote hefboom naar meer effectiviteit en efficiëntie.
Dat betekent niet dat ik niets probeer of de realiteit passief laat zijn. Ik laat de realiteit bestaan, onderneem acties en blijf nieuwsgierig naar wat er gebeurt, zonder het absoluut te willen.
Vier letters van KINDD komen naar boven:
- Impartial: het maakt niet uit wat het resultaat is, zolang ik gespeeld heb.
- Nabij: ik ben bij de emotie die opkomt wanneer de struggle er is. Ze neemt me niet over.
- Dankbaar nieuwsgierig: wat doet dit nu?
- Diep spelen.
Ook bij het vinden van je focuszone speelt KINDD een rol.
Binnen een jaartraject nemen we struggles weg die geen waarde toevoegen. Andere struggles leer je omarmen. Meer over het jaartraject: https://www.contenteneffectief.be/1-op-1
Wil je eerst voelen of het past? Plan een vrijblijvend gesprek van 30 minuten: https://calendly.com/johan-35/30min