Ik dacht dat moed iets is dat je leert door het makkelijker te maken.
Deze week luisterde ik naar een aflevering van Tim Ferriss Show.
Q&A met mensen die zijn nieuwe boek al pre-lezen.
In de beschrijving: courage as a learnable skill.
Je weet dat ik dit kwartaal schrijf over moed.
Dus ik was benieuwd.
Zijn antwoord stelde me teleur.
Ja, moed kan je leren.
Door kleine stapjes.
Door je onderbewuste te bewijzen dat het veilig is.
Het ging vooral over fysieke angst.
Alex Honnold als voorbeeld.
El Capitan zonder touwen. Free Solo.
Ik geloof ook dat alles leerbaar is.
Anders had ik nooit gedaan wat ik gedaan heb.
En hier wringt iets.
Een vraag die Tim vaak stelt is:
“Als dit makkelijk zou zijn, hoe zou het eruitzien?”
Goede vraag.
Ik gebruik die ook.
Ze haalt frictie weg.
Laat dingen vlotter lopen.
En ze raakt iets niet.
Werk zonder wrijving blijft werk.
Niks mis mee.
Als het je vervult.
Als het energie geeft.
Als je er een glimlach van krijgt.
En wat ze niet oplost, is angst.
De angst dat je niet weet hoe.
De angst voor wat het in gang zet.
10% meer spel
Wat voor mij beter werkt — en het klinkt misschien vreemd —
is deze vraag:
Wat als ik hier 10% meer spel van maak?
Niet makkelijker.
Speelser.
Als iets 10% meer spel wordt, verandert er iets.
Niet alleen hoe het voelt.
Ook hoe je erin beweegt.
Het wordt lichter.
Niet oppervlakkig.
Effectiever, zelfs.
KINDD: Diepspelen
Mijn model voor contentement is KINDD.
De laatste D staat voor Diepspelen.
Ja, dat is een beetje geforceerd.
En het klopt.
Niet spelen om te ontsnappen.
Spelen om dieper te gaan.
We zijn plezier gaan zien als iets dat je verdient.
Na het werk.
Alsof spelen iets van vroeger is.
En ernst voor nu.
En dan is het geen verrassing dat zoveel mensen leeg lopen.
Misschien jij ook.
Stuart Brown over spelen
Stuart Brown zegt iets interessants:
Het tegenovergestelde van spelen is niet werken.
Het is depressie.
Dat is scherp gesteld.
En er zit iets in.
Hij beschrijft zeven eigenschappen van echt spel.
Ik ben het niet met alles eens.
En dit blijft hangen:
Spel heeft geen direct nut.
En net daardoor ontstaat ruimte.
Spel is vrijwillig.
Zodra het opgelegd voelt, verdwijnt het.
Spel trekt van binnenuit.
Niet omdat het hoort. Omdat het wil.
- Spel maakt tijd vloeibaar.
Je bent er gewoon.
Niet met een kicker in de vergaderzaal.
Dat is decor.
Door anders te kijken naar wat je al doet.
Dat is waar die 10%-vraag werkt.
Niet om het makkelijker te maken.
Om het mogelijk te maken.
