In 1981 was ik 11. En 12.
De leeftijd waarop je muziek niet zomaar hoort — maar opslaat in je DNA.
Mijn eerste LP: The Elder van KISS.
Of ik hem gekocht heb of gekregen, weet ik niet meer.
Maar dat moment? Alsof er een nieuwe wereld openging. Onvergetelijk.
Hoe Metal mijn default werd
Mijn default werd geboren: Metal.
Later hoorde ik dat KISS een acroniem zou zijn.
Keep It Simple, Stupid.
Kort. Krachtig. Maar het wringt.
Simpel zit niet in mijn systeem.
Nooit gezeten ook.
Van nature voeg ik toe.
Extra. Enthousiast. Soms té.
Een actielijst met 24 keuzes? Geen probleem.
Tot het me nekt.
Zoals bij Start to Run: te veel willen, te snel, en dan crashen.
Dus toen ik het acroniem KISS weer tegenkwam in een reflectietool —
Keep, Increase, Start, Stop — voelde ik weerstand.
Want ik voeg toe.
Ik snoei niet.
Dat acroniem werkt niet.
Niet voor hoe ik leef, leer, beweeg.
SPACE in plaats van KISS
Dus ik maakte een nieuwe:
SPACE
S – Stop: Waar loop ik op leeg? Wat voegt geen waarde (meer) toe?
P – Prune: Wat mag minder?
A – Anchor: Waar keer ik naar terug? Wat houd ik als default?
C – Cultivate: Wat verdient méér aandacht? Waar vergroot ik de frequentie?
E – Experiment: Wat wil ik uitproberen, zonder dat het meteen hoeft te lukken?
Niet minder.
Maar juister.
Voor mijn systeem.
Tuurlijk herken je dit.
Soms hoef je niet productiever te worden.
Je bouwt gewoon een andere structuur — één die klopt met hoe je echt werkt.
Niet simpeler.
Niet gestroomlijnder.
Gewoon... eerlijker.
Maar wat helpt.
Welke structuur klopt voor jou?
Wil je in 2026 niet alleen effectiever zijn —
maar ook meer rust en contentement voelen in wat je doet?
Niet steeds duwen en trekken aan jezelf.
Wel bouwen op wat klopt.
Niet harder werken.
Wel helderder zien.
Als dat resoneert, nodig ik je uit voor een één-op-één gesprek.
Geen pitch. Geen doelenfabriek.
Gewoon samen kijken:
Wat werkt al?
Waar zit de frictie?
Wat mag meer ruimte krijgen?
📩 Stuur me een reply met: “ik wil dat gesprek”
Dan stuur ik je een link om een moment te kiezen.
