Januari is mijn maand van reviewen.
Ik schreef. Veel.
Ook over terugkijken.
Terugkijken is voor mij een vorm van geheugenherstel.
Het helpt me herinneren wat werkt.
Wat ik vergeten was.
Wat ik allang veranderd heb — zonder dat ik het bewust doorhad.
Terugkijken onthult patronen.
Sommige wil ik doorbreken.
Andere juist bewaren.
En dan zijn er patronen die uitnodigen tot experiment.
(Een week. Een maand. Een eerste versie.)
Want zoals je misschien weet:
Ik zie het leven als een lab.
Een plek waar ik mag testen, tweaken, falen, leren, finetunen.
Niet om mezelf te optimaliseren tot een soort robotversie.
Maar om te ontdekken wat écht klopt.
Wat blijft.
Wat bij me past.
SPACE als onderzoeksmodel
Weet je SPACE nog?
Stop · Prune · Anchor · Cultivate · Experiment.
Het is mijn favoriete onderzoeksmodel geworden.
Omdat het ruimte maakt — voor nuance, voor keuzes, voor eerlijke data.
Mijn experimenten van 2025
En als ik terugkijk op mijn experimenten van 2025?
- Ik sport dagelijks.
- Mijn telefoon voelt niet meer als een baas, maar als een tool.
- Ik ben proactiever. Niet perfect, wel bewuster.
Soms voelt dat als winst. Niet altijd.
Want ik ben een **Homo Oblitus** — ik vergeet snel.
Ik kijk vaker naar de _Gap_ dan naar de _Gain_.
David, mijn coach, benoemde dat haarscherp een paar jaar geleden.
Maar wat ik de laatste jaren wél doe?
Ik documenteer.
In mijn tweede brein.
Niet alleen om te onthouden wat werkt,
maar ook om de uitkomsten van mijn experimenten terug te vinden.
Zodat ik niet elke keer opnieuw mijn teen stoot aan dezelfde steen in het lab.
Want verandering is geen rechte lijn.
Zelfs in het best uitgeruste lab zijn er onverwachte reacties.
Hobbels. Interferentie. Vertraging.
Bijvoorbeeld:
Vijf lab-hobbels
“Ik doe het toch al goed genoeg?”
Tot de pijn van hetzelfde blijven groter wordt dan de moeite van veranderen.- Schaamte
Moet ik dit nu echt nog leren? Heb ik het dan zó fout gedaan vroeger? - Het IKEA-effect.
Ik heb deze aanpak zelf bedacht. Dus voelt hij waardevoller — zelfs als hij niet werkt. - “Ik weet het wel.”
En toch doe ik het niet. Want weten is niet genoeg. Inzicht is pas het begin. - “Als ik verander… wie ben ik dan nog?”
Ik was flexibel. Ik was een harde werker.
Als ik dat loslaat… wat blijft er dan over? En wat komt er in de plaats?
Misschien herken jij er ook een of meer van deze lab-hobbels.
Dus. Kleine uitnodiging:
Welke verandering heb jij al doorgevoerd — zonder die te erkennen als overwinning?
En wat gebeurt er als je die gain vandaag wél claimt?
Die erkenning maakt je data waardevoller.
Versterkt je richting.
Voedt je volgende stap.
In dit lab telt alles.
Twijfel. Vertraging. Vooruitgang.
Wil je in 2026 niet alleen effectiever zijn —
maar ook meer rust en contentement voelen in wat je doet?
Niet steeds duwen en trekken aan jezelf.
Wel bouwen op wat klopt.
Niet harder werken.
Wel helderder zien.
Als dat resoneert, nodig ik je uit voor een één-op-één gesprek.
Geen pitch. Geen doelenfabriek.
Gewoon samen kijken:
Wat werkt al?
Waar zit de frictie?
Wat mag meer ruimte krijgen?
📩 Stuur me een reply met: “ik wil dat gesprek”
Dan stuur ik je een link om een moment te kiezen.
