Stuck. Vastzitten. Geen beweging.
Een paar maanden geleden had ik je de pijn laten voelen.
Ingezoomd. Versterkt.
Dat is wat marketingboeken en workshops me geleerd hebben.
Draai in de pijn. Vergroot de pijn.
Logica overtuigt niet. Gevoel wel.
Dat klopt, overigens.
Ik weet het nog, de eerste keer dat ik het hoorde: iets in
mij knikte mee. Ja, zo werkt het inderdaad. Mensen beslissen
vanuit gevoel, niet vanuit een redenering.
En toch.
Ergens wrong het.
Elke keer dat ik het probeerde
toe te passen, voelde ik iets bij mij steken.
Alsof ik iets deed
dat klopte in theorie, en krabde van binnen.
Want dat draaien in de pijn
is voor provocateurs.
Dat doe ik niet meer. Dat ben ik niet (meer?).
Mijn huidige definitie van vastzitten:
Vastzitten is geen realiteit. Het is een emotionele staat
die zich verschillend uitdrukt per laag van je systeem.
Ik ben blij mee met mijn zinnetje.
Ze heeft ook een praktische implicatie die ik pas
de laatste weken echt aan het leven ben:
Vastzitten zit niet altijd op dezelfde plek.
Soms zit het in je lijf.
Adem stokt, schouders gaan omhoog, achter-glas-gevoel.
Soms zit het in je emoties.
Een gevoel dat niet beweegt. Dat blijft plakken,
ook lang nadat de situatie voorbij is.
Soms zit het in je hoofd.
Je cirkelt. Dezelfde gedachten, dezelfde scenario's,
dezelfde conclusies.
En soms zit het in wie je denkt dat je bent.
De overtuiging dat dit is hoe het altijd zal zijn.
Elke plek vraagt iets anders.
En wat ik geleerd heb:
je kunt een hogere plek niet ontgrendelen
zonder de plek eronder aan te pakken.
Nog zoveel nadenken over de situatie brengt je nergens
als je lijf in alarmstand staat.
Vandaar mijn project.
Op mijn Masterlijst staat:
1000% grotere emotionele souplesse cultiveren.
Het klinkt groot. Het is ook groot. Voor mij, hé.
Ik heb er nog geen (volledig) meetplan voor.
Wat ik weet: de vraag op mijn Masterlijst zetten
heeft iets in beweging gebracht.
De situaties om het te oefenen dienen zich aan.
Gen X zou dat jinxen noemen, denk ik.
Hoe emotionele souplesse meten?
De eenvoudigste meting die ik tot nu toe gevonden heb:
Kun je tegelijk bij dit gevoel zijn en er een stapje naast staan?
Als het antwoord nee is, weet ik waar ik kan beginnen.
Met de feels.
Emotionele souplesse is niet boven alles uitstijgen.
Het is een emotie laten bewegen. Omarmen.
Komen. Doen wat ze doet. Weggaan.
In plaats van ze weg te duwen, of te accepteren.
Als jij ook last hebt van emoties die plakken en je wil
verkennen op welke laag dat bij jou speelt, stuur me
dan een reply.
Dan kijken we samen waar het bij jou zit.