Je haar is demig.
Als je demig niet kent: in de ogen van Sylvianne is dat geen compliment.
Je moet eigenlijk stoppen met je haar te kammen nadat je uit de douche komt.
Ik merkte het toen we naar de sauna gingen. Je haar ziet er echt beter uit
wanneer je het gewoon laat drogen.
Euh… feedback dus. En een duidelijke course of action.
Ik volg meestal vrij makkelijk wat er van mij gevraagd wordt — zeker als het me
zelf weinig kost.
Ik zie mezelf niet vaak in de spiegel. En als ik dat al doe, dan kijk ik vooral
naar mijn houding.
Maar: met iets stoppen is van een andere orde.
(Ssst, niet aan Sylvianne vertellen: ik gebruik nog steeds de borstel,
maar ga daarna wel met mijn handen door m’n haar.)
Happy wife, happy life, zeggen ze.
Welke marketeer heeft me dat eigenlijk wijsgemaakt?
Mijn andere spiegel: Linda
Een spiegel waar ik wél vaak in kijk, is mijn betrouwbaar systeem.
Mijn Linda.
Linda is waar de reminders van mijn to-do’s zichtbaar worden.
Ze helpt me dingen loslaten, zonder dat ik ze verlies. Ze brengt rust,
waar vroeger chaos was.
En wat nog belangrijker is: ze maakt mij betrouwbaarder.
"Dankzij mijn betrouwbaar systeem ben ik niet langer een Homo Oblitus
die constant in paniek fluistert: ‘Oh shit, wéér vergeten.’”
Ik vertrouw mezelf meer. Mijn sympathisch zenuwstelsel blijft rustiger — en dat is nogal een verschil.
Want je kent het lijstje: Fight. Flight. Freeze. Fawn.
Zonder goed systeem leven we dat. Onbewust.
En als dat sympaisch systeem actief is, dan lukt focus enkel op korte termijn.
Dan reageren we alleen. Dan krijgt het belangrijke, niet-dringende geen ruimte.
Dat was één van de eerste voordelen die ik merkte, na zo’n drie maanden bouwen,
sleuren, vullen en volhouden.
De tweede-orde voordelen
Later kwamen de voordelen van de tweede orde.
- Het gevoel dat ik meer opties heb om mijn tijd in te vullen dan vroeger. Zalig.
- Een spiegel om in te kijken.
- Taken die ik niet in Linda had gezet maar toch had kunnen voorzien.
- Uitstelgedrag.
- Terugkerende inschattingsfouten.
- Nieuwe dingen starten zonder het oude af te maken.
Linda liet me mezelf beter leren kennen. Patronen bevragen.
En – jawel – fucking oncomfortabele conclusies trekken.
Waarom efficiëntie eerst komt
Daarom begin ik elk 1-op-1 traject altijd met efficiëntie, niet effectiviteit.
Ik ben in het begin je spiegel.
Ik ga je niet vragen om je haar niet te kammen.
Ik ga je wel vragen: wat heeft je doen denken dat je dat moet doen?
Oncomfortabel? Zeker weten.
Maar oncomfortabel is niet de vijand.
Hetzelfde blijven doen wanneer de omstandigheden veranderen – dát is de vijand.
Nog twee plekken om eerst je efficiëntie een boost te geven in 2025.
In december ook.
Er staan al twee kenniswerkers op de wachtlijst.
Wil jij één van de twee zijn die dit jaar nog kunnen instappen?
Boek die call
