Hoe was je voorbije week?
Wat vond je van je prioriteiten?
Vorige week donderdag gaf ik een middagsessie bij Mariasteen.
Een presentatie en Q&A van twee uur. Een diverse groep.
Tijdens het gesprek stelde Pol een vraag:
“Hoe maak je nu prioriteiten?”
En Veronique vroeg:
“Hoe pak ik geen zaken op die eigenlijk niet bij mij horen?”
Prioriteiten maken doen we vaak met ons hoofd.
Dit is belangrijker dan dat.
Maar wat als je eigenlijk maar één klant tegelijk goed kan bedienen?
Hoe maak je dan een keuze?
Pol's denkwijze
Pol had daar een duidelijke denkwijze voor:
- externe klanten gaan voor interne klanten
- top 5 klanten boven andere klanten
- top 3 klanten boven klant 4 en 5
- en daarnaast: wie het luidst roept
Een meer dan goede start.
Alle skills om het te doen heeft Pol. Hij kan het en hij doet het al.
- Ik vertelde dat ik eigenlijk een gelijkaardige manier van denken heb.
- Eén keer per week bereid ik mijn prioriteiten voor de week voor.
(Pol zei: dat doe ik nog niet.)
Dagelijks beslis ik één of twee keer over nieuwe input:
wat er binnenkomt, of wat naar mij wordt geduwd via mails.
(Pol zijn mailbox staat altijd open.)
Ik bereid dus mentaal mijn week en dag voor.
Maar omgaan met wat nieuw binnenkomt in het moment is anders.
Het nieuwe en het oude willen vaak op hetzelfde moment gedaan worden.
En dat gaat niet.
Veronique's vraag
Veronique gaf een voorbeeld.
Dinsdag lag de website plat.
Een medewerker kwam het melden.
De IT-verantwoordelijke was er niet.
Dus nam Veronique het op.
Ze werkte een hele dag aan een taak van iemand anders, in plaats van aan haar eigen taken.
Wat doe je dan?
Kies je voor je eigen taken?
Of voor die andere taak?
Ik vroeg haar:
“Mag ik je een vraag stellen zoals ik dat in een één-op-één gesprek zou doen?”
Ze zei ja.
Ik vroeg haar niet of ze een juiste beslissing had genomen.
Rationeel kan je perfect uitleggen waarom je voor de website kiest of voor je eigen werk.
Mijn vraag kwam uit nieuwsgierigheid:
Loop je weg van de taak die voor je ligt,
of loop je naar de nieuwe taak die verschijnt?
Je zag aan haar ogen dat ze het moeilijk vond om daarop te antwoorden.
En dat is normaal.
Geen van beide antwoorden is negatief.
Het is gewoon extra informatie.
Als je naar de andere taak loopt, kan dat betekenen dat je graag iets nieuws oplost.
Als je wegloopt van je huidige taak, dan is dat misschien een kans om iets over jezelf te leren.
LABATH-staat
Bij mij merk ik dat ik soms wegloop van een taak wanneer ik in een LABATH-staat zit:
- Lonely
- Angry
- Bored
- Anxious
- Tired
- Hungry
Dan kan ik discipline gebruiken om erdoor te gaan.
En dat doe ik soms.
Maar de laatste tijd experimenteer ik meer en meer met die
staat eerst te onderzoeken.
En dat geeft mij een extra tool om ermee om te gaan.
Misschien helpt de vraag dus niet:
“Wat is nu de juiste prioriteit?”
Eerder:
“Waar loop ik eigenlijk van weg?”
Of
“Waar loop ik juist naartoe?”
Want soms zegt je prioriteitenlijst minder
Als je merkt dat je soms naar nieuwe taken loopt
of wegloopt van wat al op tafel ligt,
dan helpt het om daar eens samen naar te kijken.
Niet om het perfect te doen.
Wel om te begrijpen wat er bij jou gebeurt op dat moment.
Daarom nodig ik je uit voor een 1-op-1 gesprek.
Geen verkooppraat.
Geen script.
Wel een eerlijk gesprek over
waar jij staat,
wat er vastzit,
en wat er mogelijk is.
Stuur me gewoon een reply met:
“Ja, ik ben nieuwsgierig”
Dan stuur ik je een link om een gesprek te plannen.
Misschien bouwen we iets samen.
Misschien ook niet.
Maar helderheid krijg je sowieso.
