Wat stel jij uit?
Op dit moment.
Wat stel je uit door deze Unstuck Mail te lezen?
Uitstellen is me niet vreemd.
Ik heb verschillende boeken over uitstelgedrag in mijn kast staan.
En een aantal ook gelezen.
Eentje die ik hoog heb en die me echt geholpen heeft is
'Do The Work' en 'The War of Art 'van Steven Pressfield.
Over hoe je als 'maker' weerstand tegenkomt.
Hoe je als maker uitstelt om te maken.
En in mijn boek zijn we allemaal makers.
Ik kocht zelfs een exemplaar van The War of Art waar een plak bij zat
met daarop “Beat Resistance” en een ridder die een draak doorboort met zijn speer.
Een memento om me eraan te herinneren.
Met de Resistance als angst, zelftwijfel, uitstellen, afleiding, ego, perfectionisme.
Die plak staat onder mijn monitor.
Een reminder om niet op te geven.
Om te blijven vechten.
En nu denk ik dat harder gaan vechten met die draak niet meer de enige manier is.
Die weerstand zit in mij.
En vechten met mezelf is niet meer mijn idee van contentement, effectiviteit en efficiëntie.
Met contentement als hoogste prioriteit.
In een gevecht vallen er altijd slachtoffers.
En in een gevecht met mezelf ken ik het slachtoffer.
Hoe lopen me dit leerde
Mijn vindtocht om te gaan hardlopen was een gelijkaardig proces.
Het ging van tandenbijten tijdens het lopen.
Ik vond het geweldig om gelopen te hebben. Dat nog altijd.
Maar op een bepaald moment wou ik ook het lopen zelf geweldig vinden.
En dat is me toevallig gelukt. Door te experimenteren.
Omdat de return on investment niet meer klopte.
45 minuten afzien voor drie minuten bliss.
Geen goede deal.
Ik ga nu ook graag lopen.
Al ben ik momenteel gekwetst aan mijn hiel.
Ik gebruik discipline om niet te gaan lopen.
Ik wil lopen.
Ik moet het niet meer van mezelf.
Meer experimenteren dus.
Om ook te genieten van het creëren.
Om anders met weerstand om te gaan.
Embrace it all
Ik ga me een nieuwe memento (laten) maken.
Eerst dacht ik aan “Embrace the resistance.”
Maar ik denk dat “Embrace it all.” beter is.
Wat heeft dat met prioriteiten te maken?
Ik denk: alles.
Ook de weerstand omarmen.
Wanneer ik mijn aandacht wil verleggen van de taak voor mij naar iets anders.
Hoe ik dat ga doen?
Experimenteren.
Itereren.
Zoals ik leerde lopen als kind.
Nieuwsgierig.
Proberen.
Na mijn eerste stapjes weer kruipen.
Meer stapjes.
Iets minder kruipen.
En kijken of ik er contenter, effectiever en efficiënter van word.
Dus als je merkt dat je deze mail leest terwijl je eigenlijk iets anders wou doen…
Misschien is dat de weerstand waar Pressfield het over heeft.
Misschien moet je er niet tegen vechten.
Misschien moet je gewoon één stap zetten.
En als die stap vandaag is om contact op te nemen…
Dan weet je mij te vinden.
➡️Mail me.
Je weet ondertussen dat ik maximaal drie onder jullie in een 1 op 1 jaartrajekt kan helpen.
