Hoe gaat het met je?
Vorige zaterdag was ik aan het hardlopen.
18 km stond op het plan. Mijn eerste keer die afstand.
Ik loop vandaag om een andere reden dan twee jaar geleden.
Niet meer om karakter te kweken of wilskracht te bewijzen.
Ik loop voor mijn lijf.
Voor mijn brein.
Voor mijn centraal zenuwstelsel.
En ja — ik vind het ondertussen ook gewoon leuk.
Meestal toch.
De bonus is dat er soms goede ideeën komen. Niet altijd.
Vroeger liep ik op wilskracht.
45 minuten afzien als investering,
voor drie à vier minuten “ah, fijn dat ik gelopen heb” als resultaat.
Achteraf bekeken: een inefficiënte manier om mijn tijd en energie te spenderen.
Ik ben blij dat ik dat patroon heb omgedraaid.
Focus tijdens het lopen
Tijdens het lopen dacht ik na over focus.
Ook al kruip ik al lopend nog vaak in mijn hoofd.
Ik merk dat ik eigenlijk maar in twee situaties écht kan focussen:
- Ofwel is er een deadline, en moet ik alles inzetten omdat het anders misloopt.
- Ofwel voel ik me veilig genoeg om alles in te zetten.
En daar zat ik dus over na te denken:
de voordelen en de nadelen van beide.
De prijs die je betaalt — op voorhand én achteraf.
Het probleem is niet dat we die prijs niet kennen.
Het probleem is dat we hopen dat we deze keer niet langs de kassa moeten.
Ik wil mijn lijf en mijn hoofd niet langer de prijs laten betalen
voor deadlines die ik had kunnen voorzien.
Meta-werk: vooraf overzicht creëren
Daarom probeer ik mentaal vooraf overzicht te creëren.
Dat overzicht geeft mij genoeg veiligheid
om andere taken los te laten en echt te focussen.
Maar dat werkt alleen als:
- mijn emotionele brein zich veilig voelt
- en mijn zenuwstelsel dat ook voelt
Dat noem ik meta-werk.
Het werk dat ik doe vóór ik het echte werk kan doen.
Ik kan het nog niet perfect uitleggen.
Ik begin dat meta-werk ook leuk te vinden.
Ik wist dat 18 km lopen nadien ook iets zou vragen van mijn lijf.
Tijd. Energie. Aandacht.
Dat had ik onderschat.
Voer voor de volgende iteratie.
Niet streven naar perfectie,
maar blijven bijsturen.
Perfectie stopt het proces.
Perfectie stopt, iteratie beweegt
Iteratie houdt het in beweging.
Wil je niet langer focussen op wilskracht of deadlines,
maar op de voorwaarden die focus vanzelf mogelijk maken?
Zodat je werk je energie niet leegtrekt,
maar draagt wat er al is.
Niet blijven betalen aan het einde.
Maar vooraf overzicht creëren.
Veiligheid. Ruimte.
Dat is het meta-werk.
Als dit resoneert, nodig ik je uit voor een één-op-één gesprek.
Geen pitch. Geen prestatiedruk.
Gewoon samen kijken:
– wat al werkt
– waar je nu te veel betaalt
– wat jouw focus echt nodig heeft
📩 Reply met: “ik wil dat gesprek”
Dan stuur ik je een link om een moment te kiezen.
