Hoe goed ken jij jezelf?
Ik herinner me een sollicitatie voor gerant bij Colruyt.
Ik zei toen: “ik ken mezelf goed.”
Klopt waarschijnlijk ook… voor toen.
Nu, dertig jaar later, ken ik mezelf veel beter.
En tegelijk zie ik hoeveel er nog te ontdekken valt.
As our island of knowledge grows, so does the shore of our ignorance.
Dat wist ik ergens wel.
Het echt accepteren duurde langer.
Het omarmen nog langer.
Jezelf beter leren kennen
In de 1-op-1 trajecten die ik doe, is jezelf beter leren kennen de hefboom.
Vandaag is dat niet enkel een hefboom.
Het is de prioriteit.
Ik startte vroeger ergens anders.
Eerst efficiëntie.
Daarna effectiviteit.
En dan contentement.
Die volgorde kwam niet uit een model.
Dat was gewoon mijn volgorde.
Efficiëntie en effectiviteit kan ik uitleggen.
Dat is helder.
Je processen verbeteren.
Bottlenecks oplossen.
Experimenteren.
Vooruitgang zien.
Getting shit done.
Contentement…
Dat is geen wetenschap.
Dat is kunst.
Getting shit undone.
De eerlijke uitleg:
ik voelde me daar lange tijd niet bekwaam genoeg om mee te starten.
Wat ik intussen wel zie:
Het systeem als spiegel
Het systeem dat je gebruikt — reminders, structuur, experimenten —
werkt als een spiegel.
Een vorm van feedback.
Via die spiegel kan je dingen proberen, aanpassen, bijsturen.
Niet om beter te worden in het systeem.
Om jezelf beter te leren kennen.
Dat blijft de kern.
Dat is de prioriteit.
Effectiever én contenter
Effectiever worden
is duidelijker worden in wat je wil bereiken.
Content(er) worden
is eerlijker worden over wat er al is.
Vandaag voelt dat anders.
We starten waar jij wil.
Bij efficiëntie.
Bij effectiviteit.
Of bij contentement.
Wat we doen blijft hetzelfde:
Jezelf beter leren kennen.
Door te experimenteren.
Door te kijken wat werkt — en wat niet.
Research is altijd me-search.
Als je voelt dat je hier eens naar wil kijken — samen, in alle rust —
dan nodig ik je graag uit voor een 1-op-1 gesprek.
Gewoon om te verkennen waar je staat, en of een jaartraject klopt.
Geen verwachtingen. Geen druk.
