Ik wil je voorstellen aan Geert.
Mijn oudste vriend.
Hij kent me letterlijk sinds ik geboren ben.
Hij is zeven jaar ouder en we noemen elkaar “kozzen”.
Geen echte neven — maar wel zo gegroeid. Een zelfgekozen grote broer.
Vier weken geleden werd hij ziek. Griep.
Hij is nooit ziek.
Altijd energie. Altijd bezig. Altijd vooruit.
Nu lag hij vier weken plat.
Geen energie. Niks kunnen. Gewoon… stil.
Dinsdag ging ik hem bezoeken. Een 1op 1 sessie ging niet door.
Ik was daar een beetje chagrijnig over.
Het ging gelukkig beter met Geert.
Hij zei:
“Ik heb veel tijd gehad om na te denken. Ik ga het allemaal anders doen.”
“Ik ga alleen nog dingen doen die ik plezant vind.”
Ik vroeg: “Ben je dan niet content?”
Hij zei: “Er is te veel dat ik moet doen. Ik wil geen moeten meer.”
Ik kreeg er nieuwe woorden voor:
Contentement is on(t)doen.
Effectiviteit is doen.
Op het eerste zicht lijken die twee te botsen.
Contentement is vrede met wat is.
Effectiviteit is bewegen van A naar B.
En bewegen impliceert vaak: “Dit is nog niet goed genoeg.”
Maar misschien zit het verschil niet in het doen.
Misschien zit het in de motivatie onder het doen.
Je kan handelen vanuit tekort:
“Ik ben pas genoeg als ik X bereik.”
Of je kan handelen vanuit overvloed:
“Ik ben al heel. En ik kies om dit te doen.”
Zelfde actie. Andere energie.
De Stoïcijnen maken het onderscheid tussen wat binnen je controle ligt en wat daarbuiten ligt.
Je bent content met wat je niet controleert.
Je bent effectief in wat je wél controleert.
Boeddhisme zegt het anders:
Handelen zonder te kleven aan het resultaat.
Geen passiviteit.
Wel geen dwang.
Schrijf ik een artikel omdat ik wil schrijven?
Of omdat mijn to-do lijst het zegt?
Ga ik lopen omdat ik wil bewegen?
Of omdat ik “consistent moet zijn”?
Is mijn content een expressie?
Of een verplichting?
Want klanten voelen dat verschil.
Je kan exact dezelfde post schrijven.
Maar als er onderliggend “moeten” zit, voel je dat.
- In de spanning.
- In de toon.
- In de kleine forcering.
Misschien gaat ontdoen niet over minder doen.
Misschien gaat het over oude patronen loslaten
die ooit nuttig waren
maar ondertussen een negatieve return hebben.
Abstract gezegd:
Opnieuw kind worden.
Zonder kinderlijk te zijn.
Niet door iets nieuws toe te voegen.
Maar door te zien wanneer een oud patroon automatisch start:
- managen
- perfectioneren
- jezelf verbeteren
- controleren
En op het moment dat je het ziet, verschuift er iets.
Niet omdat je jezelf dwingt.
Maar omdat bewustzijn ruimte maakt.
Volgende week experimenteer ik met één simpele vraag:
Wil ik dit?
Of moet ik dit?
Niet om minder te doen.
Maar om anders te doen.
P.S.
Ik schreef deze mail woensdagochtend.
Diezelfde namiddag kreeg ik telefoon van Nelson, Geerts zoon.
Deze woorden lezen vandaag anders.
Ik ben blij en dankbaar dat de 1-op-1 sessie verplaatst werd.