Hoe is het met je?
Hoe voel jij je bij de razendsnelle opmars van AI?
Bij wat er gebeurt in Iran — het protest, de moed, het verdriet?
Of bij de manier waarop het economische systeem steeds meer wringt?
Ik ben er niet altijd gerust in.
Het gaat zo snel.
En ik heb het gevoel dat ik niet helemaal mee ben.
Dat voelt onzeker.
(Vroeger zou ik gezegd hebben: “Dat maakt me soms onzeker.”)
Hoe verder ik vooruitkijk, hoe meer onzekerheid ik voel.
En... ik doe het van nature niet zo goed met onzekerheid.
Ik kijk vooruit (en achteruit) in ritmes.
Lussen die ik de afgelopen twintig jaar in mijn leven heb ingebouwd:
- Dag
- Week (ik schreef gisteren nog over de ideale week)
- Maand
- Kwartaal (seizoen)
- Jaar
- Olympiade
Wat die ritmes me leerden
Wat die ritmes mij leerden:
De toekomst is ongelooflijk moeilijk te voorspellen.
Trendwatchers doen voorspellingen vanaf podia.
Weermannen en -vrouwen hebben een bedroevende succesratio.
Ik weet het niet.
En ik zie het wel.
Die loops — dag, week, seizoen — tonen me vooral dit:
Het is niet erg als je ideale dag, week of maand niet overeenkomt met de realiteit.
's Ochtends zet ik koffie.
Elke dag weer.
Dat ritueel komt terug — maar elke dag smaakt het anders.
Soms bitterder, soms rijker, altijd heet.
Het ritme blijft. De ervaring verandert.
Natuurlijk werd ik beter in het voorspellen.
Ik hou met veel meer parameters rekening dan twintig jaar geleden.
En ik heb meer ervaring.
Maar er is altijd onzekerheid.
En er is altijd zekerheid.
Er is verandering — en sommige dingen blijven hetzelfde.
Een mindset shift: ‘of’ werd ‘en’
Vijfentwintig jaar geleden had ik dit niet kunnen zeggen.
Toen was ik krampachtig op zoek naar controle.
Nu weet ik:
Ik heb zekerheid én onzekerheid nodig.
Ik heb ze allebei nodig.
Dat is een mindset shift geweest.
Het is niet het enige waar ik mijn geloof in vervangen heb.
Gedrag verandert niet structureel zonder een mindset shift.
Duurzaam gedrag ontstaat pas wanneer er iets verandert in wat je gelooft.
Ik verving geloof in of door geloof in en.
Die oude reflex — controle zoeken — duikt nog regelmatig op.
Maar zoals mijn oud-directeur Theo Mertens, een bedachtzame man, ooit zei:
Zij die zoeken, vinden niet.
Het vinden zit hem in het toelaten.
Toelaten van die mooie paradox tussen zekerheid en onzekerheid.
Wil je in 2026 niet alleen effectiever zijn —
maar ook meer rust en contentement voelen in wat je doet?
Niet steeds duwen en trekken aan jezelf.
Wel bouwen op wat klopt.
Niet harder werken.
Wel helderder zien.
Als dat resoneert, nodig ik je uit voor een één-op-één gesprek.
Geen pitch. Geen doelenfabriek.
Gewoon samen kijken:
Wat werkt al?
Waar zit de frictie?
Wat mag meer ruimte krijgen?
📩 Stuur me een reply met: “ik wil dat gesprek”
Dan stuur ik je een link om een moment te kiezen.
